Orangutany i ich przyjaciele

Gibbony są rozdzielone na kilka odrębnych gatunków, wszystkie pochodzą od jednego przodka, żyjącego przed blisko 2 milionami lat.
Z 9 gatunków, 8 jest podobnych do siebie, różniących się jedynie ubarwieniem. Jedyny gatunek różniący się od pozostałych to sia mang, jest on znacznie większy od pozostałych, i występuje na tym samym obszarze co dwa inne gatunki: gibbon ungko oraz gibbon białoręki.
Gibbony mają wiele wspólnego ze wszystkimi małpami człekokształtnymi, posiadając długie kończyny przednie, smukłe i również długie nogi, oraz cała sylwetka porośnięta jest gęstym długim futrem, jednak na twarzy brak jest owłosienia.
Małpy te używają swoich długich i silnych ramion, przerzucając się z gałęzi na gałąź ruchem określanym jako brachiacja. Słynne są ich loty naokoło konarów drzew, z bardzo dużą prędkością, chwytając się punktu zaczepienia odległego nawet o 15 metrów. Wygląda to tylko jakby gibbon muskał gałąź, pędząc dalej w zawrotnym tempie.
Kluczowe w takim poruszaniu są wyjątkowo długie palce, zamykające się w uchwyt naokoło gałęzi. Ich zręczność jest na tyle duża iż mogą biec po najbardziej cienkich gałązkach, balansując na tylnych nogach.

Jedną z najbardziej charakterystycznych cech gibbonów jest ich pieśń, którą można usłyszeć wśród zamieszkałych przez nie lasów.